عبارتی آشنا و غیر قابل اعتماد

ما در این انبار گنــدم می کنیم          گنـــــدم جمــع آمده گم می کنیــم

می نیندیشیم آخر ما به هوش         کین خلل در گندمست از مکر موش

مـوش تا انبـــار ما حفره زدست         واز فنــش انبـــار ما ویــران شدست

اول ای جان دفع شـر موش کن          و آنگهان در جمع گنــــدم جوش کن

                                                                                                                             مثنوی

روزها فکر من این است و همه شب سخنم       که چـــرا غافــل از احوالِ دلِ خویشتنم

از کــــجا آمـده ام ؟  آمدنــم بــَـــــهر چه بـــود       به کجـا میروم آخـــر ؟ ننمایی وطنــــم

گورخانه‌ُ رازِ تو چون دل شـــــــود      آن مرادت زودتر حاصــل شود

گفت پیغامبر که هر که سِر نهفت      زود گردد با مرادِ خویش جفت

دانه چون اندر زمین پنهان شـــود      سرِّ او سرسبزیِ بُستان شود

                                                                                       (مولانا)

از روی اسکله به دریا نگاه کردن خیلی جالبِ.....

نگاه کردن به موج هایی که با عطش وصف ناپذیری می خوان از هم جلو بزنن....

بی اطلاع از اینکه چند ثانیه دیگه همشون به ساحلِ آرامش میرسن و هرچی دست و پای

 الکی زدن توی اون آرامش گم میشه....

تا حالا شده به خودت بگی :

      تو که می دونستی این کار اشتباهه... چرا کردی؟؟؟

یه سوالِ دیگه:

تا حالا شده به خودت بگی :

      تو که می دونی این کار اشتباهه.... چرا می کنی؟؟؟

سوالِ آخرم:

تا حالا شده به خودت بگی :

      از حالا دیگه..............؟؟؟

    یعنی می شه یه روزی از سوالِ آخر نَپَریم به سوالِ اول؟؟؟

بسه به خدا این همه شعار....

یه کم به خودت نگاه کن ببین تو هم مثل منی.....؟

شعار و حرف قشنگی هست که بلد نباشی.....؟؟؟

اون وقت به ٪۱ شون هم عمل می کنی........؟؟؟؟